We hebben verschillende ereleden binnen onze vereniging. Dit zijn allemaal mensen die op hun eigen manier veel hebben betekent, of nog betekenen, voor WV Snits.

Bokke Bok (in memoriam)

Erelid sinds 01-01-1989

Bokke Bok uit Sneek, geboren op 5 juli 1920 te Goënga, kocht in de ‘krappe’ dertiger jaren, met veel werkloosheid, zijn eerste racefiets, zodat hij door het opknappen van allerlei klusjes aan geld moest zien te komen. De tweedehands fiets, een De Mol A, een der beste merken toen, kostte f. 40,– en was zeker 8 kilo zwaarder dan de huidige fietsen. De tubes waren ook bijna tweemaal zo dik als de bandjes van de negentiger jaren. Het was een echte wegfiets en toen Bok aan grasbaanwedstrijden mee ging doen, bleek De Mol eigenlijk niet zo geschikt. Een winkelier in Sneek heeft toen een nieuw frame voor Bokke Bok gekocht (kosten f. 27,50) en zo nu en dan kon er afbetaald worden. De wielersport werd zeer serieus beoefend; er werd elke dag getraind, hij ging vroeg naar bed, en barbezoek was uit den boze. Een echt grote renner is Bokke niet geweest, maar met een beetje geluk wist hij toch regelmatig een prijs te winnen. Zijn eerste wedstrijd was op de baan te Donkerbroek. “Daar hadden de dorpsbewoners de handen ineen geslagen en een wielerbaan gemaakt. Het was een leembaan met opgehoogde bochten. Bij mooi weer was het een prachtbaan, maar bij regen werd de baan erg glad en gleed je naar beneden. Ik moest er een koppelwedstrijd rijden en had een stadgenoot als maat, maar bij aankomst bleek dat ik moest rijden met een Groninger. Deze kwam echter niet opdagen en ik vormde een nieuw koppel met een renner uit Oosterwolde. Wij spraken af dat ik twee ronden zou rijden en hij één en dat hij dan de sprints zou rijden. Vooraf, in het massagelokaal, werd de wedstrijd door een trainer besproken maar ons zag hij niet staan. Ik was daardoor erg teleurgesteld, moest bovendien op de ongunstige buitenbaan starten en lag na het startschot direct aan de staart van de groep. Enkele trainingsmakkers riepen echter “Vooruit Bok, je kan veel harder, vooruit!”. Dat gaf me zo’n kick en voordat mijn maat me afloste, lag ik op kop en we hebben die positie niet meer afgestaan en won zo mijn eerste prijs”. Ook heeft Bokke Bok, in het dagelijkse leven stucadoor, op de baan en weg bij de Ren- en Toeristenvereeniging “Leeuwarden” gefietst en en na de Tweede Wereldoorlog bij De Friesche Leeuw. In de oorlog demonteerde hij, net als vele anderen, zijn racefiets en verborg hem op zolder. “Als er Duitsers kwamen zeiden we dat “das Fahrrad kaput war”, aldus Bok. In 1950 stopte hij met fietsen in wedstrijdverband en werd controleur en stempelaar bij de organisatie van de Elfstedentocht op de fiets. In 1953 trad hij toe tot het Friese jurycorps van de KNWU. Veel later, in 1979, was hij medeoprichter van de WV Snits, waarvan hij erelid was. Ook was Bok jarenlang de man achter de organisatie van de KNWU-ronde van Sneek. Bokke Bok is helaas in 1997 overleden.

Bron: wielrennensurhuisterveen.nl

 

Bokke Bok (rechts) ontvangt een oorkonde als erelid van Wielervereniging Snits. (1975)

Bokke Bok, organisator wielersport samen met Guy Stevens winnaar van de wedstrijd in Norwich Engeland. Hij won daar de 1e prijs in de tijdrit. Hij staat hier met de wisselprijs in de handen. (1984)

Wielerronde in het Sperkhem in Sneek, hier in de Johan Willem Frisostraat. Bokke was organisator van deze wedstrijd. (1950)

Willem Visser

Erelid sinds 01-01-1991

Willem Visser werd geboren in Bolsward op 10 november 1933 en fietste zijn eerste wedstrijd in 1955 op een te kleine Locomotief, met vier versnellingen in de naaf en een plat stuur, over de Bargefenne te Bolsward. Hij was geïmponeerd door al de racesturen en afgetrainde lichamen en viel halverwege de wedstrijd uit. Ook de Elfstedentocht per fiets vanuit zijn woonplaats heeft bijgedragen aan de belangstelling voor de wielersport. “Ontspanning, inspanning, gezonde rivaliteit, kameraadschap, wat voor elkaar over hebben, respect voor ieders presteren, voldoening, motivatie”, noemt Visser zijn drijfveren in de sport. Naast wielrennen (specialiteit tijdrijden) en schaatsen
(marathonschaatser en trainer) is hij bijzonder geïnteresseerd in de bokssport. “Er is geen sport op te noemen waar je zo direct wordt afgestraft voor je fouten als in de bokssport”.

Twee maal was Visser bij de Veteranen kampioen van Friesland op de weg voor niet-licentiehouders:
in 1980 vóór Douwe Feenstra en twee jaar later vóór Holly Zwaagstra. Zijn hele leven stond in het teken van de sport. Zeven dagen per week training, twee keer per dag, zo’n 15 uur per week. Door hem bijgehouden logboeken tonen aan dat Willem Visser in 1991 451 sporturen kende, in 1994 623 en in 1995 527. Eén van de sportieve hoogtepunten in zijn carrière was het kampioenschap van Nederland triathlon (zwemmen, lopen en fietsen) in de categorie 55+ te Almere op 17 augustus 1991, na 308 uren trainingsarbeid, in een tijd van 13 uur 29 minuten en 44.48 seconden. Ook werd
hij, op 58-jarige leeftijd, te Venray Nederlands kampioen Run-Bike-Run bij de Veteranen. Het jaar 1995 was erg succesvol. Hij werd Nederlands kampioen wintertriathlon, Run-Bike-Run en wereldkampioen schaatsen kleine meerkamp bij de Veteranen. Een jaar later werd die titel geprolongeerd in Canada. Ook in 1996 en 1997 werd hij kampioen van Nederland wintertriathlon.

Naast wedstrijdfietsen hield Visser erg veel van toerfietsen. Zo fietste hij al eens Parijs-Brest-Parijs (1200 km) en Amsterdam-Rome-Amsterdam (5000 km).

Eind 1979 was hij (mede)oprichter van de WV Snits, werd voorzitter en bleef dat tot eind 1990. Het erelidmaatschap werd zijn deel. In de loop van 1993 tekende hij voor nog een aantal jaren voorzitterschap. Een jurycursus bij de KNWU rondde hij daarna met succes af. Sommigen zeggen dat de naam WVS staat voor Willem Visser Sneek.

Bron is “Wielrennen in Friesland door de eeuwen heen” van de auteurs Martinus Jongsma en Bernard Pijper.

Rein Oppewal

Erelid sinds 01-10-1992

Beste sportvrienden,
Enige tijd terug kreeg ik een telefoontje van onze voorzitter Roel, met de vraag of ik een stukje zou willen schrijven voor de site van de W.V.Snits en met name dan het gedeelte waarop de “Ereleden” vermeld staan.
Ik heb de eer één van de 4 leden te zijn welke door het bestuur benoemd zijn tot erelid, waaraan heb ik deze eer te danken, wel dat staat in korte bewoordingen vermeld op de bijgevoegde “Oorkonde” welke ik van het bestuur kreeg toen dit heugelijk feit ,op 1 oktober 1992, plaats vond.
De in september 1979 opgerichte Wieler Vereniging Snits, was een initiatief van Willem Visser, Bokke Bok en nog een aantal fietsliefhebbers, meestal lid van RTC Rally uit Sneek, zij wilden wel eens een wedstrijdje rijden/organiseren en dat paste niet in de filosofie van RTC Rally.
Ook ik was één van de fietsers, welke aanwezig waren in deze oprichtingsvergadering, welke plaatsvond in het roemruchte etablissement van Moeke Ozinga op de Lemmerweg in Sneek in september 1979.
Het eerste bestuur werd gevormd door Willem Visser als voorzitter, Anne de Haan als secretaris, penningmeester Minkema en Bokke Bok bestuurslid algemene zaken.
De Haan vond het op een gegeven moment genoeg en bedankte als secretaris, waarna ik in beeld kwam als de nieuwe secretaris, deze functie heb ik bekleed van begin 1980 tot maart 1989, waarna Jan v.d Molen deze functie overnam.
Ik kreeg toen de Public Relations als taak, dit heb ik gedaan van 1989 tot 1991, waarna ik het voorzitterschap overnam van Willem Visser, deze functie beklede ik tot juli 1994.
Januari 1996 werd ik weer gekozen als bestuurslid, waarbij ik het wedstrijdsecretariaat op me nam, dit heb ik gedaan tot september 2000, waarna ik in m’n eentje de volledige redactie van het clubblad vormde, dit heb ik gedaan tot eind 2002, waarna ik weer voorzitter werd tot begin 2005.
Al met al heb ik dus, buiten een rustperiode van 1 1/2 jaar onafgebroken van 1980 tot 2005 in het bestuur van de W.V.Snits gezeten.
Buiten mijn bestuursfuncties verzorgde ik ook jarenlang de trainingen zowel voorjaarstrainingen op zaterdag als wel trainingen op de wielerbaan, ook heb ik samen met Willen vanaf 1985 tot 2008 ontzettend veel tijd gestopt in het promoten en realiseren van de wielerbaan in Sneek.
Ook heb ik, met andere WVS-bestuursleden, een KNWU jury cursus gedaan en in 2008 een zeer pittige KNWU trainersopleiding gevolgd, alles met het doel de WVS beter te kunnen helpen. Al met al ca 29 jaar vrijwilligerswerk voor de WVS. Tot daar in 2009 helaas een einde aan kwam.

Met sportieve groet,

Rein Oppewal

Jurjen Sweering

Hier komt zo spoedig mogelijk een artikel over Jurjen Sweering. Onderstaand alvast een drietal foto’s.

Egbert Lagro

Erelid van Wielervereniging Snits

Egbert Lagro werd op 28 april 1941 te Leeuwarden geboren.
Begin jaren ‘60 kwam hij via ijsfabrikant Heerco Halbesma, die voorzitter van LWV De
Friesche Leeuw was, in de wielrennerij terecht. Aanvankelijk samen met De Wit, later met Piet Visser en Theo Gerritsen, runde hij de jeugdcommissie van LWV De Friesche leeuw.
In 1976 werd de Leeuwarder magazijnmedewerker van de Vliegbasis Leeuwarden,
officieel jurylid. In het begin had hij meestal de functie van commissaris, maar later
fungeerde hij vooral als microfonist, mede op verzoek van consul van Friesland Wiebe
Wieling uit Nijbeets, daar er een tekort was aan microfonisten in Noord. Bij nagenoeg elke jeugdwedstrijd was Egbert Lagro van de partij.
“Ik ben graag voor een ander bezig en ik wil de jeugd gaarne iets leren”.

In 1974 werd Egbert Lagro lid van de Heerenveense Wielervereniging Olympia en na een roerige periode bij de LWV De Friesche Leeuw stapte hij over naar Wielervereniging
Olympia, waar hij vele jaren diverse functies binnen het bestuur bekleedde.
In 1990 kreeg hij als eerste van Districtsvoorzitter Peter Nieuwenhuis de Zilveren
waarderingsspeld “It Sulveren Pompebled” opgespeld voor zijn vele verdiensten
gedurende bijna dertig jaar voor de wielersport in Noord.

Na die periode is Egbert Lagro nog zestien jaar actief bezig geweest in de Commissie
Jeugd van de KNWU en deed dit op de weg, op de baan en de laatste acht jaar actief in
de Commissie Cyclocross voor de jeugd en hij reed vele malen in het jaar naar
wedstrijden in Nederland. De meeste cyclocross-wedstrijden waren in Brabant Zuid Oost.

Egbert Lagro ontving het Zilveren Wiel van de KNWU na vijfentwintig jaar actief jurylid en jaren daarna ontving hij tijdens de Asser Jeugdtour nog het Gouden Wiel van de KNWU. Intussen is hij nog zeer actief bezig voor de Wielervereniging Snits en was hij ook nog zes jaar voorzitter van de Wieler Federatie Nederland namens Wielervereniging Snits.

Overgenomen voor een gedeelte uit “Wielrennen in Friesland door de eeuwen heen”

Jan van der Molen

Erelid van de Wielervereniging Snits

Jan van der Molen is geboren op 24 mei 1954 mei in Snikzwaag.

Ik ben getrouwd met Jelly en wij hebben twee dochters en een zoon en intussen zeven
kleinkinderen. Mijn dochter Marjan maakt de startlijsten op van deelnemers die zich online hebben opgegeven voor de wedstrijden.

Ik werk vanaf 1988 bij de Vries Joure DVJ op kantoor, als hoofd van de afdeling calculatie op het projectbureau.

In 1984 ben ik begonnen met toerfietsen bij de Toerclub Batavus. Samen met fietsmaten uit Joure deden we veel sterritten. Daarna begon ik mee te doen met de clubwedstrijden van de WV Snits op de Hemmen. Wij trainden twee keer per week in Sneek.
In Menaldum werden wij eerste bij een ploegentijdrit van de KNWU en daarin presteerden wij geweldig en reden topploegen naar huis, zo ook de topploeg van WV Snits met o.a. Rein Oppewal en Albrecht van den Akker. Ook in de ronde van Joure werd ik tweede achter Piet Manden, de voormalige marathonrijder op de schaatsen, en verder heb ik verschillende ereprijzen behaald.

In 1988 werd ik gevraagd om bestuurslid te worden van WV Snits en ik begon als algemeen bestuurslid en daarna ben ik twaalf jaar secretaris geweest van WV Snits. Op dit moment vraag ik alle vergunningen aan voor de meeste wedstrijden vanWV Snits en ik ben de coördinator van het jurykorps. Vaak ben ik zelf de voorzitter van de jury en bedien ik de fotofinishapparatuur. Wat mij de meeste zorgen baart op dit moment, is dat te veel wedstrijden niet meer doorgaan, door een tekort aan vrijwilligers. Ook het jurykorps van mijn vereniging heeft de nodige aandacht nodig, omdat dit corps verouderd.

Tot slot wil wel opmerken dat WV Snits de laatste jaren een enorme sprong voorwaarts heeft gemaakt. We hebben een prima trainingsaccommodatie, een eigen jurywagen, sinds kort een elektronische tijdwaarneming en regelmatig nieuwe clubkleding dankzij de diverse sponsoren.
Allemaal zaken waar alle leden trots op kunnen zijn en waardoor andere wielerverenigingen met een schuin oog naar “die wilde club” kijken.

Interview afgenomen door Egbert Lagro in december 2016